Archive for November, 2012

On Glitch

24/11/2012

Kom woensdag 28 november a.s. 20:00 naar On Glitch

een ontmoeting met het fenomeen

ingeleid door Emiel van der Pol

Waar komt het vandaan en wie gebruikt het?

verwerkt door Jochem Rotteveel

Hoe pas ik het toe en wat is de betekenis?

 

On Glitch

***

Een ‘glitch’ is een onvoorspelbare verstoring van een geconstrueerd beeld of geluid. Deze verstoringen ontstaan door vertaalfouten die gemaakt worden bij de interpretatie van abstracte data. Ze treden op wanneer men een sterke magneet bij een analoge TV houdt, maar ook wanneer men een plaatje op de computer opent alsof het een tekstbestand is. Glitches functioneren vaak als een ontregeling van de representatieve kwaliteit van een afbeelding. Ze tonen de onderliggende structuren die aan de basis liggen van het communicatietijdperk. Geen wonder dat dit fenomeen de aandacht trekt van kunstenaars, van Nam June Paik tot de jonge Net-artists van nu. Het ‘creëren’ van een dergelijke glitch voelt aan als een haast anarchistisch gebaar. Het is het prefereren van een onleesbaar, gefragmenteerd beeld boven het herkenbare massabeeld. Met een paar muisklikken veranderen de gouden bogen van McDonalds of een foto van een wereldleider in een kleurrijke brij pixels. De techniek waarmee glitches worden gemaakt is voor iedereen benaderbaar. Het basisprincipe bestaat uit het openen van een bestand met software die daar niet voor bedoeld is. De software zal proberen het bestand weer te geven in zijn eigen ‘taal’ maar schiet hier in zoverre in te kort dat het originele bestand onherstelbaar beschadigd raakt. In feite ontstaat op deze wijze een nieuwe samenstelling van bestaande informatie op basis van een bijzonder slechte vertaling. Het resultaat is door stom toeval gecomponeerd, een eigenschap van computers die al aantrekkingskracht op kunstenaars heeft sinds de eerste experimenten van Peter Struyken en tijdgenoten. Glitch-kunst is dan ook het accepteren van wanorde als schoonheid. Maar wellicht kan het ook worden gezien als een alarmerende metafoor voor de huidige tijd waarin erg vertrouwd wordt op vertalingen als overdrachtsbasis van een geglobaliseerde cultuur.

 

Emiel van der Pol

Advertisements